Από μικρή με θυμάμαι να αναρωτιέμαι τι κρύβουν οι άντρες στο παντελόνι τους. Άκουγα διάφορους μύθους, διάβαζα περιοδικά. Και ταινίες έβλεπα, αλλά ήταν από τις soft που έδειχναν τα κανάλια της κακιάς ώρας αργά τη νύχτα, απ' αυτές που όταν ένας άντρας και μια γυναίκα πηδιόντουσαν φαινόταν γυμνή μόνο η γυναίκα. Το ανδρικό μόριο άφαντο. Τόσο, που αναρωτιόμουν αν τους είχαν ευνουχίσει.
Απ' αυτά που άκουγα το φανταζόμουν ως κάτι πολύ συγκλονιστικό και στην ιδέα να το δω live μου έτρεχαν τα σάλια. Μέσα στο μικρό μου μυαλουδάκι επικρατούσε ο μύθος του συναρπαστικού και προσπαθούσα να φανταστώ γιατί κάνουν όλοι σαν λυσσασμένες γάτες για το σεξ. Γιατί όλες οι γυναίκες συζητούν τόσο συνωμοτικά γι'αυτό. Γιατί τόση φήμη γύρω απ'αυτό. Πώς ήταν αυτό που έκανε μια γυναίκα να σπαρταράει από ηδονή.
Όταν ήρθα για πρώτη φορά, στα 16 μου, αντιμέτωπη live με το αντρικό μόριο, απογοητεύτηκα. Προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι αυτό που έβλεπα δεν ήταν το 100% της απόδοσης. Μήπως δεν ήταν σε στύση; Μήπως ο συγκεκριμένος ήταν μικροτσούτσουνος; Μέχρι που είδα και το δεύτερο και το τρίτο. Και η απογοήτευση παρέμεινε. Και διαπίστωσα πως τα πάντα γύρω από αυτό ήταν σκέτο μύθος.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Οοοοκ... Είσαι κι εσύ από κείνα τα παιδάκια που κοκκίνιζαμε όταν η δασκάλα ρώταγε "Τι είναι αυτό που βρίσκεται στο σώμα μας και όταν ερεθιστεί στο σκοτάδι γίνεται δέκα φορές μεγαλύτερο;"
Δυστυχώς όμως η κόρη του ματιού είναι...
Γι αυτό και απογοητευτήκαμε μεγαλώνοντας! :-P
Τέλος πάντων! Καλή αρχή με το blog! Και τα πράγματα δεν είναι τόσο μαύρα εκεί έξω... (ή τουλάχιστον τα μαύρα δεν είναι τόσο μικρά! ;-))
Δημοσίευση σχολίου